Uncategorized @fa

اما در ضمن، این حقیقت را هم نباید فراموش کنیم که گریه و ناله بر حسین(علیه‌السلام) جنبه‌ی عاطفی و معمولی ندارد که مورد تحقیر مافوق عاطفه و احساسات قرار بگیرد، زیرا روشن است که خاک تیره‌ی گور، آن هم با گذشت سیزده قرن و اندی، عاطفه طبیعی و گریه‌هایی را که از احساسات طبیعی فوران می‌کند، خاموش می‌کند ، چنان که در مرگ پدران و فرزندان خود می‌بینیم. بلکه این گریه‌ایست به حال حق و عدالت، که دستخوش هوای نفس یزید نابکار و پیروانش گشته است. بگذارید دفاع انسان‌ها از حق و عدالت در صورت اشک تحول‌آور از اعماق جانشان برآید، تا آشکار شود که حق و عدالت از اعماق جان‌ها سرچشمه می‌گیرد. نه از رسوم و قراردادهای اعتباری و صوری و زودگذر. خود جلال الدین می‌گوید:

  بسیار جای تاثر و تاسف است افرادی که مورد انزجار اکثر بزرگان دین بلکه به نظر بسیاری از آنان محکوم به کفر می باشند مانند بایزید بسطامی، منصور حلاج، مولوی و ابن عربی وامثال آنها اگر چه در بعضی ازکلمات و نوشته های آنان  مطالب حقی صادر شده باشد لکن وقتی که اکثر مطالب آنها بر خلاف موازین اسلام …

حسن رحیم پور ازغدی: ♡❤ به ظاهر مذهبى اكتفا نكنید، آدم ها را با ملاك هاى اسلام مقایسه كنید. آگاه باشید! ممكن است فردا آدم هاى بسیار وجیه با چهره مذهبى ، با چهره ملى ، با شعار پیشرفت، با شعار اصلاح، با شعار اصولگرایى یا با هر شعار خوب دیگرى بیایند اما مسیر جامعه را به كلى تغییر دهند و به بیراهه ببرند و شما اصلاً متوجه نشوید. شما دنبال افراد نباید باشید، باید اینقدر ملاك ها دستتان باشد كه اگر یكى مثل بنده هم كه نشسته ام و با شما دارم این حرفهاى خوب را می زنم، اگر از این در رفتم بیرون و عملى خلاف ضوابط انجام دادم، دفعه بعد، گوش من را بگیرید و بیاندازید بیرون و بگویید تا حالا تو را قبول داشتیم بخاطر حرفهاى خوبت ... ولى حالا قبول نداریم براى اینكه دارى حرف خلاف میزنى یا عمل ات خلاف است. مرید كسى نباشید. امیرالمومنین علی علیه السّلام می گویند: 【ملاك ها و ضوابط را بشناسید و آدم ها را با ملاك ها مقایسه كنید، نه اینكه ملاك ها را با آدم ها بسنجید. 】بعضى وقتها شما یك آدم مذهبى وجیه الملة اى را می بینید

به نقل از پایگاه خبری تحلیل پارسینه به نقل از بدکتر عبدالرحیم قنوات ، دکترای تاریخ اسلام ، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد آورده اند که ناصرالدین شاه در سفر به خراسان، بر سر راه مشهد، در سبزوار اتراق کرد و در این شهر به دیدن فیلسوف و حکیم بزرگ آن عصر ، حاج ملاهادی سبزواری، رفت و با او به گفت و گو نشست. در پایان نیز از حکیم درخواست کرد اجازه دهد عکاس باشی دربار که همراه همایونی بود، از او عکسی بگیرد. فیلسوف بزرگ که تاکنون ازعکاسی چیزی نشنیده و ندیده بود، پرسید : ماهیت عکس چیست؟ توضیح دادند که سایه ای است از شخص یا چیزی که بر روی کاغذی می افتد و باقی می ماند. حکیم سبزواری منکر هر گونه امکان پذیری عکس برداری شد و گفت آنچه شما می گویید منطقا" و عقلا" محال است، زیرا ما آنچه که در فلسفه خواندیم و می دانیم وجود ظِلّ (سایه) قائم به وجود ذی ظِلّ (صاحب سایه) است.

  ... آن هایی که سراغ مثنوی می روند، سراغ هر کسی می روند غیر از اهل بیت، آنها هستند که آب های دست خورده استفاده می کنند.می گوییم آقای نویسنده محترم، شما می روید سراغ ابن عربی، سراغ مولوی و آنها که افکارشان دست خورده است بروید سراغ علی (ع) بروید سراغ نهج البلاغه، بروید به طرف قرآن که …

طرفداران مباحث عقلی به برخی از روایات استناد دارند مبنی بر اینکه کسانی که در مسایل اعتقادی و الهی تعمق و غور می کنند مورد مدح قرار دارند. پس با این وجود کسانی که مشغول مباحث فلسفی هستند و تعمق در این مسایل دارند مورد مدح هستند. نظر حضرتعالی در این باره چیست? ج. درباره روایت مورد استناد که تصور …

دانلود کتب نقد تصوف     همچنین از سایت زیر استفاده کنید    

سؤال: یکی از صوفیه در نوشته‌ای به گمان خود در رفع شبهات نوشته به سه خبر در مدح صوفیه توسل جسته و آن‌ها را با احادیثی که دلالت بر ذمّ صوفیه و وجوب احتراز از آن‌ها دارد، معارض گرفته و می‌گوید: «باید در مقام تعارض چون جمع بین این اخبار ممکن است اخبار مذمت صوفیه، بر مذمت صوفیه اهل سنت و نواصب حمل شود، و اخبار مدح، بر صوفیه شیعه و پیرو اهل‌بیت(ع) حمل گردد، والاّ به قانون تعادل و ترجیح باید عمل نمود.» که ظاهراً نظرش این است که اخبار مدح، ارجحیت دارند. از این سه روایت یکی را منسوب به حضرت رسول(ص) دانسته است به این لفظ «من سره ان یجلس مع ا... فلیجلس مع اهل التصوف». خبر دومش را که نسبت نداده است به این لفظ می‌باشد: «لا تطعنوا اهل التصوف و الخرق فان اخلاقهم اخلاق الانبیاء و لباسهم لباس الانبیاء». و خبر سوم را منسوب به حضرت امیرالمؤمنین(ع) شمرده به این لفظ: «التصوف اربعة احرف، تاء و صاد و واو و فاء، التاء ترک و توبة و تقی، و الصاد صبر و صدق و صفا، و الواو ورد و ود و وفا ، و الفاء فرد و فقر و فناء» و در سخنان خود به گفتار برخی از فقها نیز تمسک نموده است. چنان چه در این مقوله توضیحی بدهید، مورد استفاده واقع خواهد شد. ـ اولاً هر سه خبر، بی‌اعتبار و در مجعول بودن آن‌ها شکی نیست و در یک کتاب معتبر نقل نشده و کتبی که از آن‌ها نقل شده مورد اعتماد و استناد نیست، و در هیچ باب از مسایل دینی و علوم شرعیه به خبری که مستند آن، این دو کتاب «مجلی» و «عوالی اللئالی» باشد، استناد نمی‌شود و هر سه مرسل و بدون راوی است. ثانیاً، متن و مضمون آن‌ها بهترین دلیل بر مجعول بودن آن‌ها است: اما خبر اول، از این جهت مردود است که این اهل تصوفی که پیغمبر(ص) به مجالست با آن‌ها این همه ترغیب کرده، کیستند و در چه تاریخی و کتابی از وجود چنین فرقه‌ای در عصر آن حضرت خبر داده‌اند؟ این‌ها چه کسانی بودند و چه امتیازاتی بر دیگران داشته‌اند؟ و غیر از راه و روش شخص پیغمبر(ص) که همه را به آن می‌خواند ، چه راه و مسلکی دیگر بوده است؟ این چه کلام مبهمی است که به آن حضرت نسبت می‌دهند؟

امام صادق(ع) : صوفیه از دشمنان ما می باشند. بسمه جلت اسمائه غلاه چند طایفه می باشند عده ای معتقدند که حضرت امیرالمومنین یا یکی از ائمه(ع) خدا و رب جلیل و اینکه آن حضرت خدای مجسم می باشند و این دسته شکی نیست در کفرشان و نجاستشان. عده ای دیگر، نسبت الوهیت به آنها نمی دهند ولی معتقدند که …