ابزارها و قالب‌های رایگان وبلاگ

خانه / مطالب در فلسفه اسلامی

مطالب در فلسفه اسلامی

نفی مبانی فلسفی و عرفانی در آموزه های توحیدی امام رضا علیه السلام

مهدی نصیری در سالروز شهادت دهمین حجت معصوم الهی و هشتمین خلیفه الهی پس از رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ حضرت علی بن موسی الرضا ـ علیه آلاف التحیه و الثنا ـ بر مظلومیت آن حضرت که به زهر جفا و کین مامون عباسی مسموم شد و غریبانه به شهادت رسید، به حق می گرییم اما ... بیشتر بخوانید »

مجلسی و نقد معاد فلسفی (نقد فلسفه در آثار علامه مجلسی ـ ۴)

 مهدی نصیری از جمله اعتقادات فلسفی مورد نقد علامه مجلسی، انکار معاد جسمانی و قول به معاد روحانی و نیز انکار عینیت خارجی داشتن بهشت و جهنم از سوی فلاسفه مسلمان است. وی در کتاب حق الیقین اصول دین را بر شمرده و می نویسد: «اصل پنجم، اعتقاد به معاد جسمانى است‏ و اتفاق کرده‏اند مسلمانان بر اثبات آن، و ... بیشتر بخوانید »

تقریر و نقدی بر اصالت وجود حکمت‌ متعالیه

چکیده: این نوشتار کوششی در تقریر و ارزیابی اصالت وجود می‌باشد که از بنیان‌های فلسفه حکمت متعالیه است. این حکمت هم اکنون تنها عنصر غالب بر مکاتب فلسفی دانشگاه و حوزه علمیه است. درک آن به اندازه غور و فهم در آن می‌باشد. ارزیابی آن نیز مبتنی بر بخش تقریر اصالت وجود بوده و از اینرو به اندازه درک نقد ... بیشتر بخوانید »

نقد قاعده الواحد_آیت الله سیدان

یکی از قواعدی که در فلسفه و حکمت متعالیه بسیار بدان اصرار می شود قاعده (( الواحد لا یصدر منه الاّ الواحد)) است. این بحث از اهمیت بالایی برخوردار است و مشاهیر فن در باره این قاعده تعابیر مختلفی دارند تا آنجا که در مورد این قاعده فرموده اند: من المهات الاصول العقلیة أنّ الواحد بما هو و واحد لا یصدر عنه من تلک الحیثیۀ الواحدۀ الاّ واحد، فلعلّ هذا الاصل بما تلوناه علیک فی الضابط من فطریات العقل الصریح.[1] یکی از قواعد اصیل عقلی آن است که از واحد حقیقی از آن حیث که واحد است جز یکی صادر نشود . شاید این قاعده با بیانی که شد از امور فطری عقل صریح باشد. بیشتر بخوانید »

نظریه آیه الله سیدان برقاعده بسیط الحقیقه

قاعدة «بسيط الحقيقة كلُّ الأشياء و ليس بشيء منها» از مبانی «وحدت وجود» مي‌باشد. به اين معنا كه: حقيقت بسيط [خداي متعال] همه چيز است [بي در نظر گرفتن تعيّن و محدوديت و ديگر قيود] ، و هيچ كدام از آنها نمي‌باشد [با ملاحظة تعيُّنات] . براساس اين قاعده، در جهان هستي تنها يك حقيقت وجود دارد، و ديگر چيزها، همه، نمودهاي اويندكه تعيُّن يافته‌اند و به اشكال مختلف مشاهده مي‌شوند. ملاصدرا در اَسفار مي‌نويسد: إشارة إلي حال الوجوب و الإمكان: اِعلَم أنَّ هذا الإنقسام انَّما هو من حيث الإمتياز بين الوجود و الماهية، و التغايُر بين جهة الربوبيَّة و العبوديَّة. و أما مِن حيث سِنخ الوجود الصرف و الوحدة الحقيقيَّة، فلا وجوبَ بالغير حتّي يَتَّصِفُ الموصوفُ به بالإمكان بحسب الذات؛ إذ كلُّ ما هو واجب بالغير فهو ممكن بالذات، و قد اَحاطَه الإمكانُ الناشئ مِن امتياز تعيُّن مِن تعيُّناتِ الوجود عن نفس حقيقته. بیشتر بخوانید »