مطالب در عرفان و تصوف

علامه سیدعلی موسوی بهبهانی: آيا اين قضيّه معروف فلسفى كه می‏گويند: «الواحد لا يصدر عنه إلاّ الواحد»، و آن‌چه متفرّع بر اين مسأله نموده‏اند از قبيل اثبات عقول عشره، صحيح است يا خير؟! حاج سيّد على موسوى بهبهانى در سال 1303 هـ.ق در خانواده‏اى از سادات اصيل و نجيب بهبهان، متولّد گرديد. پدر بزرگوارش آقا سيّد محمّد از علماى آن شهرستان بود. حاج سيّد على پس از تحصيل دروس مقدّماتى و سطوح در محضر علماى بهبهان در اواخر سال 1327 براى تكميل اندوخته‏هاى علمى خويش به نجف اشرف سفر كرد و به مدّت شش سال از محضر اساتيدى چون آخوند ملاّ محمّدكاظم خراسانى، آقا سيّد محمّد كاظم يزدى، و آقا سيّد محسن كوه‌كمرى تبريزى بهره‏ها گرفت. معظم‌له با اين كه بيش از 24سال نداشت به مقامات عاليه علمى نايل آمد و با اخذ اجازه از اساتيد به زادگاه خود مراجعت كرده و به تدريس مشغول گرديد.

در بین مسلمین تنها کسانی که خود مدعی مقام عصمت شده اند وکسی از آنها گناه واشتباهی ندیده است پیامبر و اهل بیت او بوده اند. عصمت مقامی است که از ناحیه خداوند اعطا می شود که به سبب آن فرد گناه و سهو و اشتباه نمیکند یعنی چه عمدی و چه سهوی عمل نادرست انجام نمی دهد.که البته لازمه …

  بیاندیشیم که معارف و اعتقادات دینی مان را از چه کسی می گیریم.

  افسوس که عمری پی اغیار دویدیم از یار بماندیم وبه منزل نرسیدیم . . کار به جایی رسیده که گروهی عرفان ناب اهل بیت علیهم السلام را رها کرده ورو به عرفان ابن عربی آورده اند که در بسیاری از مطالب خلاف شریعت وعقلانیت حرف زده است!!!!

از کرامات بعض از سران صوفیه در ایام غم و اندوه اهل بیت (علیهم السلام): «در تمام دهه عزاداري، حال حضرت[سید هاشم]حداد بسيار منقلب بود. چهره سرخ مي شد و چشمان درخشان و نوراني؛ حال حزن و اندوه در ايشان ديده نمي شد؛ سراسر ابتهاج و مسرت بود. مي فرمود: چقد مردم غافلند که براي اين شهيد جان باخته غصه مي خورند و ماتم و اندوه بپا مي دارند...تحقيقاً روز شادي و مسرّت اهل و بيت (علیهم السلام) است».

  ═════════ ♥ೋღ☃ღೋ♥ ═══════════ بیاندیشیم که معارف و اعتقادات دینی مان را از چه کسی می گیریم. ═════════ ♥ೋღ☃ღೋ♥ ═══════════ . . . ◘◘◘ رسانه حضرت یحیی◘◘◘ ♦♦اللهم عجل لولیک الفرج♦♦

آيه الله مصباح یزدی: پذیرش وحدت شخصیه وجود مستلزم انکار بدیهیات است. در اینجا برآنیم که نظر آيه الله مصباح یزدی را در مورد نظریه وحدت وجود در آثار ملاصدرا مطرح نماییم. مطلب اول تقریر درس ایشان است که در اوائل دهه شصت برای جمعی از طلاب حوزه علمیه قم ایراد شده است. مطلب دوم نیز کلام ایشان در تعلیقه بر نهایه الحکمه می باشد.