پایگاه اطلاع رسانی وحید باقر پور کاشانی وحید باقر پور کاشانی
صوت ســـخنرانی:
سخنران: دڪتر وحید باقرپور ڪاشانی
𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍
•دانلود ڪلیپ، pdf و صوتِ سخنرانی با ڪلیڪ روے عبارات زیر:
سیرت خُلقی حضرت، اینگونه آوردن مرحوم علامه حکیمی که: «مهدی علیهالسلام صاحب حشمت، و سکینه و وقار است. ایشان بزرگوار، دارای آرامش و وقار هست. مهدی جامههایی درشتناک پوشد، و نان جو خورد…»
در مورد سایر معصومین علیهمالسلام هم بوده که پوشش آنها یکجور نبوده که لباسی که بخواهند بپوشند یعنی لباس حریر نرم باشد، دوست نداشتن که زیاد به تنشان اهمیت بدهند که تن عادت بکند به یک لباس نرم و لطیفی مثلاً. لذا ویژگیها آنها اینطوریست.
حضرت مثل جدشان امیرالمؤمنین ساده استفاده میکردند، خورد و خوراک آنچنانی و چیزی نبوده، اینطوری آوردن که حضرت نان جو میخورند.
علم و حِلم مهدی از همه مردمان بیشتر است…»
علم که مشخص است، حِلم چیست؟ حلم هم نسبت به خدا مطرح شده، هم نسبت به انسانها. حلم این صفت در انسان به معنای بردباریست، بردباری در رفتار با دیگران یا مواجهه نسبت به مشکلات و گرفتاریها، صبری که دارد این تعبیر شده به حِلم.
در مورد خدا هم واژه حِلم به کار رفته شده.
در سوره مبارکه احزاب آیه ۵۱، اینطوری آورده آیه:
«وَ کَانَ اللّٰهُ عَلِیماً حَلِیما»
در مورد خدا، یعنی تأخیر در عقوبت گنهکاران؛ خداوند متعال گنهکاران و زود عقوبت نمیکند، که این به خاطر اینکه شاید زمینه توبه برایشان باشد، حتی «کرام الکاتبین» آن فرشتههایی که در سمت راست و چپ انسان قرار داده، وقتی گناه میکنند اینها گناه نمینویسند به مجرد [ارتکاب] گناه، چند ساعت صبر میکنند که اگر فرد توبه کرد، آنوقت گناهش را ثبت نکنند.
یعنی بالاخره خداوند که حلیم هست، آن افرادی هم که مأموران او هستند، مسئولیت ثبت و ضبط گناهان را دارند، حِلم هم به آنها داده که آقا تا گناه کردند، گناه و سریع ثبت و ضبط نکند.
اما به مجردی که فکر از کار خوب میکنی، همانجا مینویسند معطل نمیکنند؛ اما گناه میکنی ساعتها، چند ساعت صبر میکنن، آن وقت اگر توبه نکردی مینویسند؛ برای همین میگویند گناه کردی سریع توبه کن.
از چیزهایی که بسیار تأکید شده توبه را عقب ننداز.
درسته یک حالت پشیمانی داری، میگویی حالا میروم یک حال خوبی پیدا میکنم، نه همانجا که فهمیدی گناه است واقعاً، [بگو] «اَستَغفِراللّٰه رَبّی وَ اَتوبُ اِلَیه»، ته قلبت بیزاری بجو، بگو گناه کردم، اشتباه کردم، اشتباه کردم کار نادرستی انجام دادم و از خدا بخواهند که انسان را ببخشد.
حاضران: یک سوال دکتر؛
میگویم اینجا که نوشته که مثلاً جامهٔ درشت نپوشد و نان جو بخورد، بعد شما میگویید مثل امیرالمؤمنین، خب زمان حضرت علی مردم فقیر و پولدار بودند، ولی وقتی که امام زمان علیهالسلام ظهور کند و مثلاً عدالت همه جا باشد همه یکسان باشند، چه نیازی هست که امام زمان علیهالسلام باز هم فقیرانه زندگی کند؟
ببینین حضرت، کلا بحث سر این نبوده که، بله یک جهتی که حضرت امیر نان جو [میخوردند]، ساده زیست بودند، میخواستند که بهزیِ قشر ضعیف جامعه باشند، این جهت درسته. اما کلاً در زندگی حضرت صادق علیهالسلام وقتی نگاه میکنی که وضع مالی و جهات چیز بود، فردی بوده به عنوان «سُفیان ثـوری» میآید میگوید که جعفر بن محمد، تو به جدت علی نرفتی! علی جامههای خشن میپوشید، شما لباسهایی گران قیمت پوشیدی حضرت لباسش را باز میکند، دستش را میگیرد میگذارد میگوید زیر لباسم ببین، لباس خشن پوشیدم؛ رویش که لباس زیبا پوشیدم به خاطر اینکه جایگاهی که هست باید من در این زمانی که هست، تو این موقعیتی که هست، جلوی مردم این لباس زا بپوشم، اما آن چیزی که برای خودم نخواهم راحتیش را حس بکنم، لباس خشن پوشیدم. بعد میگوید اما تو، نگاه میکند میبیند که زیر لباسش حریر پوشیده! رویش نه، یک لباس خشن پوشیده، یعنی زیرش راحت بوده، رویش لباس خشن پوشیده. اینجا حضرت میخواهد بگوید آن حالت ریاضتهایی که معصومین علیهمالسلام میکشیدند، یعنی برای آنها زهد، ساده زیستی، بها به شکم و بدن و جهات دیگر ندهند. یعنی میخواهم بگویم این جهت توش بوده، در مورد سایر معصومین علیهمالسلام هم اینگونه بوده که حالا حضرت [ساده زیستاند]، ولی به این معنا نیست که حضرت نون جو میخورند، شیشلیک را نمیدانم از این حرفها نمیخورند! چرا! ولی عموماً شکمپرستی نیست که دنبال این غذا و آن غذا و این مسائل اینطوری باشد، اینگونه نیست.
در حدیث داریم گفتند که نسبت نان جو به نان گندم، پیغمبر فرمودند: نسبت من پیغمبر به امتم است. یعنی اینقدر نوچان جو دارای خاصیت است و برای بدن مفید است. همچنین تعبیری شده؛ به هر حال اینطوری آوردند که حضرت نان جو استفاده میکنند.
«علم و حلمِ مهدی از همه مردمان بیشتر است. مهدی هم نام پیامبر است، «میمحاء میمدال»…
ببینید اینکه من اینطوری میگویم یک سری روایتهایی هست، نهی شده که اسم اصلی حضرت را ببرید، اسم حضرت همان اسم رسولاللّٰه هست، اما نهی شده بعضی احادیث که [نام] ببریم. لذا به صفت بگوییم، حضرت مهدی، صاحب الزمان، ولی «میمحاء میمدال» اگر بخواهیم نام ببریم نهی شده.
لذا از این جهت خب حالا، ولی اسمشان اسم پیامبر است مشخص هست.
«خُلق او خلق محمدی است».
خیلی تعبیر عجیبیست، خلق او خلق محمدیست.
در سوره مبارکه قلم، آیه چهارم:
«وَإِنَّکَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِیمٍ»
این را خدا میگوید، خدا به رسولاللّٰه میگوید که و تو خُلقت، اخلاقت یعنی یک اخلاق عظیمیست، یک وقت من نسبت به پیغمبر به خاطر کمبودی که من دارم میگویم که این خیلی خوش اخلاق است، یک وقت خدا میآید میگوید که این خُلق، خلق عظیمیست! خدا نسبت به رسول اللّٰه
میگوید خُلق شما خلق عظیمیست! اخلاق عظیمی داری! حالا، در روایات است که آوردند خُلق او خُلق محمدیست، صلیاللّٰه علیهوآلهوسلم. روایتش هم که اینجا آوردند از کتاب جلد ۱۳ بحارالانوار، مهدی موعود، جلد اول صفحه ۲۸۰ تا ۳۰۰، این روایت را اینجا آورده شده.
بعد آورده: «مهدی علیهالسلام در جهان، با مشعل فروزان هدایت سیر کند، و چنان صالحان بِزیَد».
پس مهدی در جهت هدایت و جهت اصلاح در جامعه حرکت میکند.
پس این چی شد؟
در مورد سیرت خُلقی حضرت مهدی علیهالسلام.
