پایگاه اطلاع رسانی وحید باقر پور کاشانی وحید باقر پور کاشانی
صوت ســـخنرانی:
سخنران: دڪتر وحید باقرپور ڪاشانی
𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍
•دانلود ڪلیپ، pdf و صوتِ سخنرانی با ڪلیڪ روے عبارات زیر:
– مکاندار بودن خداوند در صحیحین:
یکسری روایتهای دیگری هم باز من اشاره کنم، بخوانید و ببینیند ریشهٔ این حرفها برمیگردد به صحیح مسلم و صحیح بخاری. ببینید کتابهای صحیح مسلم و صحیح بخاری، یک توضیح بدهم، این دو عالم بزرگ اهل تسنن هستند که بسیاری از علما، علمای عامه، قائلند که «أصَّحُ الکُتُب بَعدَ القُرآن»، صحیح مسلم و صحیح بخاری هست، یعنی صحیحترین کتابها بعد از قرآن، صحیح مسلم و صحیح بخاری هست. حتی بعضیها گفتند هرچی در صحیح مسلم و صحیح بخاری است، همه درسته.
متأخرین انقلتهایی وارد کردند و گفتند اینطور نیست، اما خیلی از قدما گفتند هرچی که در صحیح مسلم و صحیح بخاری است، درسته.
خب ببینید همین صحیح مسلم و صحیح بخاری همین مسائل را مطرح کرده.
مثلاً یک نمونه دیگر من خدمت بزرگواران عرض کنم. علامت گذاشتم، در همین کتابهای صحیح مسلم و صحیح بخاری در مورد اینکه خداوند دارای مکان دانستند! خب اول یک توضیح بدهم.
آقا میگویند چرا خدا دیده نمیشود؟
چرا خدا جسم نباشد؟
آقا جسم وقتی باشد، جسم خودش تعریف دارد، یعنی طول دارد، عرض دارد، ارتفاع دارد، این محدود است. جسم وقتی باشد، قابلیت ذهنی برای تجزیه دارد. جسم وقتی که باشد، این نیازمند به یک مکانی هست. همه نیاز در نیاز هست.
خب این میشود یک مخلوق خیلی بزرگ.
این دیگر خدا نیست که!
خدایی که مطرح میکنیم یعنی چی؟
یعنی قائم به خودش است، یعنی نیازمند نیست.
اصلاً خدا بود و چیزی نبود، مکان نبود، جا نبود.
اگر او نیازمند به مکان باشد، جا باشد، جسمانی باشد، اصلاً نمیشود که مکان و جا را ازش انفکاک کرد، در صورتی که چیزی نبود غیر او.
حالا ببینید، از باب نمونه در صحیح بخاری جلد اول، کتابالصلاه، باب المساجد، باب سوم، حدیث ۳۹۷ – ۳۹۸.
همین حدیث در جلد دوم صحیح مسلم، کتاب المساجد، باب سیزدهم، حدیث ۵۴۷ آمده است.
حدیث چیست؟ حدیث این است:
عبداللّٰهبن عمر، پسر عمر، میگوید که رسول خدا صلَّىاللّٰهعلیهوآلهوسلم در سمت قبلهٔ دیوار مسجد آب دهانی دید. دیوار مسجد رو به قبله، یکی آب دهان انداخته روی دیوار مسجد. حضرت بلند شدند و آن را پاک نمودند، سپس به مردم رو کردند و فرمودند: «وقتی یکی از شما نماز میخواند، رو به روی خود آب دهان نندازید، (یعنی رو به قبله آب دهان نندازید)، زیرا در موقع نماز خواندن خداوند در مقابل تو قرار گرفته و آب دهانی که میاندازی به خدا انداختی!»
مکانیّت برای خداوند قائل شدن است!
ولی یک نفر میگوید آقا منظور شاید این نباشد، میخواهد بگوید تقدس است. گیر ندارد، این روایتها را به تأویل میبریم. ولی ابن تیمیه و محمدبن عبدالوهاب و بنباز میگوید: «اگر چنانچه اینها را شما به تأویل ببرید، شما گمراهی!»
همین ظواهر را باید اخذ بکنید.
یا مثلاً نمونه دیگری من خدمت بزرگواران عرض بکنم، روایت در جلد دوم صحیح مسلم هست، کتابالصلاه، حدیث ۵۳۷.
بله، این روایتی هست که حدیث مفصلی از معاویهبنحَکَم است.
در ادامه میگوید دربارهٔ سنجش ایمان کنیز از رسول خدا صلَّىاللّٰهعلیهوآلهوسلم سوال کردم. به رسول خدا عرض کردم:
«این کنیز را آزاد نکنم؟» یک کنیز را نزد حضرت آوردند. این کنیز را در راه خدا آزاد بکنم یا نکنم؟ فرمودند: «او را نزد من بیاور».
چون کنیز را نزد رسولالله صلیاللهعلیهوآلهوسلم حاضر نمودند، از وی چنین سوال کرد:
«خدا در کجاست؟»
«فَقَالَ لَها: أَیْنَ اللّٰه؟»
این خانمی که کنیز بود چی جواب داد؟
گفت: «قالَتْ: فی السَّمَاءِ»، خدا در آسمان است!
بعد فرمودند که:
«قَالَ: مَنْ أنا؟» من کیام؟ پیامبر صلَّىاللّٰهعلیهوآلهوسلم پرسیدند.
این خانم فرمودند: «قالَتْ: أنْتَ رَسولُاللهِ»،
خب بعد رسول خدا صلَّىاللّٰهعلیهوآلهوسلم چی فرمودند؟
در اینجا میگوید پیامبر صلَّىاللّٰهعلیهوآلهوسلم گفتند:
«این کنیز رو آزاد کن، زیرا وی دارای ایمان است». «أَعْتِقْهَا فَإِنَّهَا مُؤمِنَهٌ».
عه! خدا گفته در آسمان است، مکان برای خدا قائل شده. میگوید که این دارای ایمان است!
جا برای خدا مطرح کردند.
این هم یک روایت.
