چیستی نایب عام در عصر غیبت./دکتر وحید باقرپور کاشانی

صوت ســـخنرانی:

سخنران: دڪتر وحید باقرپور ڪاشانی

𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍
‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌
•دانلود ڪلیپ، pdf و صوتِ سخنرانی با ڪلیڪ روے عبارات زیر:

دانلـود‌ویـدئو‌📥

دانلـود‌ pdf 📥

دانلـود‌صـوت📥

– چیستی نایب عام در عصر غیبت

آن چیزی که مشخص است، خروج و ظهور حضرت از کنار کعبه هست، اول نائب را لازم است من یک مقدار توضیح بدهم، در مورد نائب، چه دوست، چه دشمن، گاهی اوقات نسبت به این واژه درست استفاده نکردند؛ ببینید نائب، حالا ما این واژه را بخواهیم استفاده بکنیم، کاری ندارم که این واژه باید به‌کار برود یا به‌کار نرود، بحث سر این است که ما در زمان غیبت صغریٰ، حضرت چهار سفیر داشتند؛ بعضی گفتند واژه‌ سفیر را به کار ببرید، مشکل داشتند با استفاده کردن از واژه‌ نائب!
حالا ما همان نائب را می‌پذیریم، نائب خاص حضرت بودند، یعنی چهار نفر بودند، در زمان غیبت صغرای امام زمان علیه‌السلام، در این مدت، رابط بین مردم [ و امام زمان علیه‌السلام] بودند؛ یعنی این‌ها (مردم)، سوالاتشان، مشکلاتشان، مسائلشان را منتقل می‌کردند به تک‌تک این نُوّاب، و این‌ها خدمت امام زمان علیه‌السلام می‌رسیدند، و حضرت به واسطه‌ این‌ها، مشکلات مردم را حل می‌کردند و این‌ها را راهنمایی می‌کردند.این می‌شود نائب خاص.
اگر کسی در این دوره ادّعای «نیابت خاصّه» داشته باشد، این فرد کذّاب است؛ به‌خاطر اینکه در روایات هست که آخرین نائبی که در ارتباط با حضرت بقیه‌اللّٰه هست، در آن توقیعی که حضرت نوشتند، گفتند چند روز دیگه فلانی، تو از دنیا می‌روی، و دیگر [نائب] انتخاب نمی‌شود بعد تو، بعد شد غیبت کبریٰ، بعد [در این دوره] نائب خاص نیست.
اما بحثی که نسبت به ولایت فقیه یا نسبت به مراجع تقلید مطرح می‌کنند، این بحث نائب عام هست، نائب خاص نیست.
وقتی مطرح می‌کنند که ولایت فقیه به عنوان نائب امام زمان علیه‌السلام است یا مراجع تقلید به عنوان نوّاب حضرت صاحب‌الزمان هستند، نه اینکه مثلاً فرض بکنید رهبری، یا آقای سیستانی یا آقای وحید یا آقای شبیری اکنون در ارتباط با امام زمان علیه‌السلام، ارتباط خاص دارند، جای حضرت را بلدند، می‌روند پیش حضرت، آقا می‌آید و می‌رود و… نه! این بنای بر این نیست؛ چرا، موجبه جزئیه ممکن است که امام زمان خودشان مصلحت بدانند عنایتی بکند و کردن، خدمت بعضی از علماء تشرف صورت بگیرد، آن بحث دیگری است‌. اما در زمان غیبت کبریٰ، بحث نائب خاص اشتباه است.
نائب عام؛
نائب عام به چه معنا هست؟
در خصوص علماء، یعنی کسانی که متخصص‌اند؛ نسبت به مواضع تشیّع، خداوند متعال یا ائمه معصومین علیهم‌السلام، این‌ها را به عنوان کسی که تخصص دارند، متخصص‌ هستند، به مردم به تودهٔ مردم، به کسانی که مطلب دست‌شان نیست، گفتند آقا (امام زمان) به این‌ها [علماء] رجوع بفرمایید، و این کار، یک امر عقلایی‌ست. به مانند اینکه بنده وقتی ماشینم خراب می‌شود، باید چه‌کار بکنم؟ به مکانیک رجوع می‌کنم، بنده وقتی بیمار می‌شوم، به کی باید رجوع بکنم؟ به طبیب باید رجوع کنم، در مسائل دینی اگر یک وقتی گیر کردم، یک وقت خودم می‌خوانم مجتهد می‌شوم مطلب را می‌فهمم، یک وقت نه! باید اینجا چی‌کار بکنم؟ باید به « علماء» رجوع کنم، به «مراجع» بخواهم رجوع کنم، مسائل فقهی را وقتی نگاه می‌کنیم، می‌آییم رجوع می‌کنیم به مراجع، نگاه می‌کنیم، بررسی می‌کنیم، آن مرجعی که با تحقیق به نظر بنده یا شما اعلم هست، به عنوان مرجع تقلید خودمان رجوع می‌کنیم و استفاده می‌کنیم، این حالا گیری ندارد ما این را به عنوان نائب عام بخواهیم در نظر بگیریم، اشکالی ندارد.
یا مثلاً در مواضع سیاسی خودمان، از یک دین‌شناس بخواهیم که تقلید بکنیم، در مواضع سیاسی خودمان، آقا در این مورد که ایشان هم فقیه هست، هم سیاس هست، حالا بنده بخواهم تقلید بکنم، تکلیف خودم را بفهمم، پس اینکه خدمتتان عرض کردم به این صورت است، این مسئله‌ اول.
نکته دوم؛ فرمودین که آقایان می‌گویند که پرچم انقلاب را می‌دهند دست حضرت بقیه‌اللّٰه‌الاعظم؛ اشکال حضرتعالی این است که می‌گویید امام زمان علیه‌السلام از کعبه ظهور می‌کند، چطور می‌شود از ایران نیست که پرچم را بخواهند دست ایشان بدهند!
ببینید، امام زمان علیه‌السلام که تشریف بیاورند، حکومت تام و تمام رو نسبت به کل کرهٔ زمین را دارند، در کعبه که نیست که! یعنی وقتی حضرت تشریف می‌‌آورند، جمعی از شیعیان، جمعی از محبان حضرت، وقتی درک می‌کنند حضرت را، در هر کشوری که باشند از جمله در ایران، باید تمام علماء، فقهاء، ولایت فقیه، همهٔ این مسائلی که هست، وقتی امام زمان علیه‌السلام تشریف می‌آورند، حاکمیت را تقدیم به حضرت بکنند؛ هر نقطه‌ای که باشد باید حاکمیت را تقدیم حضرت بکنند.پرچم، کنایه از حاکمیت است، یعنی وقتی امام زمان علیه‌السلام می‌آید، ولو از کعبه بیاید، بالاخره آقا بناست که حکومت را نسبت به کل کرهٔ زمین بکنند، وقتی که بیاید، حاکم به حق در هر کشوری که باشد از جمله ایران، اینجا باید «پرچم»، یعنی حاکمیت را به دست حضرت بدهند؛ یعنی آن‌گونه که حضرت پیش می‌برند، آن‌گونه که حضرت صلاح می‌دانند، آن‌گونه که در مدیریت هر کشوری در کره زمین حضرت صلاح می‌دانند، همان‌طور باید جریان پیش‌برود؛ پس این مسئله به این معناست، اگر به این معنا بدانیم، هیچ‌گونه مشکلی ندارد.