پایگاه اطلاع رسانی وحید باقر پور کاشانی وحید باقر پور کاشانی
صوت ســـخنرانی:
سخنران: دڪتر وحید باقرپور ڪاشانی
𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍
•دانلود ڪلیپ، pdf و صوتِ سخنرانی با ڪلیڪ روے عبارات زیر:
✎«وَمُجْزِلُ الْعَطاءِ، مُحْصِی الْأَنْفاسِ وَ رَبُّ الْجِنَّهِ وَالنّاسِ، الَّذی لایُشْکِلُ عَلَیْهِ شَیءٌ، وَلایُضجِرُهُ صُراخُ الْمُسْتَصْرِخینَ وَلایُبْرِمُهُ إِلْحاحُ الْمُلِحّینَ».
✎جن دارای اختیار و اراده است و مورد آزمایش الهی قرار میگیرد.
✎هیچ چیزی سدّ راه او نیست، زیرا خداوند همتایی ندارد.
✎انسان نباید ناامید از درگاه خداوند شود.
✏️قسمت سیوسوم:
تدریس خداشناسی در خطابه غدیر ↓📋 › ؛
بِسْمِاللّهِالرَّحْمَنِالرَّحِیم
در خطابهٔ غدیر، نبی مکرم اسلام صلَّىاللّٰهعلیهوآلهوسلم فرمودند:
«وَمُجْزِلُ الْعَطاءِ وَ مُحْصِی الْأَنْفاس»
«مُجزِل» یعنی بسیار دهنده؛ عطاء هم یعنی عطا؛ بسیار عطا به موجودات میکند، از خوبیها اعطاء میکند. هرآنچیزی که در ارتباط با کمالشان باشهد، او بسیار دهندهست؛ و شمارندهٔ أنفاس است؛ [شمارندهٔ] نَفَسهاست.
آن به آن عطیهٔ حیات که متوقف به هر نفس ما، یک نفسی صورت بگیرد، هر نفسی که هست میبینیم که، شعاری هست میگوید که قدم به قدم داریم به مرگ نزدیکتر میشویم، آنبهآن آن نفس را باید او بدهد، دم و بازدم را او بدهد. اگر بخواهد آن قطع بشود، حیات هم قطع میشود.
«رَبُّ الْجِنَّهِ وَالنّاس»
«او پروردگار جن و انسانهاست».
جن، یک موجودیست دارای اختیار و اراده.
فاعل بِالاِرادهست و او مورد آزمایش قرار میگیرد مانند انسان. اجسامی هستند رقیق هستند، لطیف هستند که البته قابلیت تراکم هم دارد که ما بتوانیم آنها را ببینیم.
گهگاهی جن و انس باهم در ارتباط هستند، یعنی همدیگه را میبینند، ورود به عوالم هم پیدا میکنند.
آن خدایی که انسان را خلق کرده، خداییست که جن هم خلق کرده، دو موجودِ مختار را خلق کرده است.
«الَّذی لایُشْکِلُ عَلَیْهِ شَیءٌ»
آن خدایی که مشکل نمیشود بر او، هیچ شیء و هیچ امری.
اینطوری نیست که خداوند بخواهد گیر بکند؛ گاهی اوقات ما در روند کار خودمان میبینیم مانعی پیش میآید، گیر میکنیم، یعنی به آن کمالی که میخواهیم برسیم یک مانعی پیش میآید، گیر میکنیم، متوقف میشویم، یا پس از یک زمانی که رفع آن مانع بشود دوباره میتوانیم حرکت بکنیم.
اما، هیچ چیزی مانع برای او نیست. هیچ چیزی برای او مشکل به وجود نمیآورد.
هیچ چیزی سدّ راهِ اراده و اختیار او نیست.
زیرا چیزی همتای او نیست؛ هر چیزی هم که هست، هر آن چیزی که دارد، به عنایتِ اوست، به حقیقتِ اوست.
«وَلایُضجِرُهُ صُراخُ الْمُسْتَصْرِخینَ»
در ادامه فرمودند که، فریادِ فریادخواهان، دادخواهان، خدا را منزجر و پریشان نمیکند.
گاهی اوقات افراد خیلی از خدا حاجتی را میخواهند، یکبار، دوبار، سهبار، هزارانبار، اینگونه نیست که او نمیخواهد بدهد، مصلحت نمیداند! اما هر چقدر دعا کنیم، اینطور نیست که آن حقیقت را خسته بکنیم، ملول بکنیم، ناراحت بکنیم.
مثل اینکه ما رجوع میکنیم به یک نفر، یکبار میگوییم این مشکل را حل کن، گوش نمیدهد، دو بار، سهبار، چهار بار، دفعه دهم میگوید اگر میخواستم انجامش میدادم!
اما [خدا] اتفاقاً دوست دارد ما دعا بکنیم؛ از او بخواهیم.
گاهی اوقات آن ناممکنی که ما در نظر میگیریم، اگر او بخواهد ممکن میشود، لذا چون همه چی در دست اوست، اصرار بر دعا هم مطلوب است.
«گفتند یک پیامبری، حرکت کرده بود برود با خداوند راز و نیاز کند، یک فردی این پیامبر را دید، گفت برو به خداوند بگو که این مشکل ما را حل بکند، این پیامبر رفت و اِبا کرد بگوید، خداوند وحی کرد که پیام بندهٔ ما را نرساندی، گفت خدایا خودت که عالمی!
گفت: برو به ایشان بگو که مستجاب نمیشود و قلم اینگونه نوشته است… فردا که دید، گفت با خدا صحبت کردی؟ [پیامبر] گفت بله! گفت تقدیر تو اینجوریست، قلم اینگونه نوشته شده است…
[آن فرد] گفت فردا که رفتی با خدا صحبت بکنی، بهش بگو که تو تابع قلم هستی یا قلم تابع تو هست؟
فردا رفت و باز دوباره این پیامبر حیا کرد؛
[خدا] گفت بگو به بنده ما، دعایش را مستجاب کردیم! بنده زیرک و کَیِّسیست؛ قلم تابع ماست، تقدیر تابع ماست».
حالا ولو اینکه مصلحت باشه، او مصلحت را نمیتواند تغییر بدهد؟
او موانع را نمی تواند برطرف بکند؟
پس باز هم جا دارد که بر این حقیقت دعا کنیم.
«وَلایُبْرِمُهُ إِلْحاحُ الْمُلِحّینَ»
فرمودند؛ پافشاری و اصرارِ اصرار کنندگان، خدا را ملول و خسته نمیکند.
اول فرمودند منزجر و پریشان نمیکند فریاد دادخواهان، بعد فرمودند ملول و خسته نمیکند پافشاری و اصرار کنندگان؛ پس این جا دارد که انسان هیچ وقت ناامید از درگاه او نشود. گاهی اوقات همین دعاهایی که میخواهیم بکنیم، نفْسِ این ارتباط ارزشش صدها برابر نسبت به آن حاجتی هست که تو خواستی (نفْسِ این ارتباط)!
پس هیچ وقت انسان در ارتباط با خداوند متعال، ناامید نشود که در روایات فرمودند از بالاترین گناهان، ناامیدی از درگاه پروردگار است.
والسّلامعلیکم و رحمهالله و برکاته.
