پایگاه اطلاع رسانی وحید باقر پور کاشانی وحید باقر پور کاشانی
❲﷽❳
◈ ━━ 𝐕𝐈𝐃𝐄𝐎 𝐏𝐎𝐒𝐓 ━━ ◈
≻ آیا جهان با تصادف و شانس به وجود آمده است؟
آیا جهان با تصادف و شانس به وجود آمده است؟
بعضیها میگویند انسان در نتیجهٔ پرتاب تاس کیهانی بهوجود آمده است.
مثل قمارباز که پساندازهای خودش را برای پرتاب تاس شرط بندی میکند، ما هم در لاتاری حیات خوششانس بودیم.
بعضیها میگویند هیچ هدف، هیچ طرح بزرگ و هیچ خدایی در پشت پرده وجود ندارد و اعداد همینطوری ظاهر شدند و ما به اینجا رسیدیم.
اما من حرف آنها را باور نمیکنم و شما هم نباید باور کنید.
اگر من این تاس را پرتاب کنم، شانس اینکه شش بیاوریم یک در شش است، خیلی هم بد نیست.
اما شانس اینکه دوباره پشت سر هم شش بیاورم چقدر است؟
خب احتمالش کمتر میشود.
یک ششم ضربدر یک ششم.
یعنی یک سی و ششم (یک حالت از ۳۶ حالت).
پس برای اینکه دوبار پشت سر هم شش بیاورم باید خیلی خوششانس باشم.
حالا هرباری که شانس یک شش دیگر را اضافه کنم، احتمال شش آوردن به شکل تصاعدی کاهش پیدا میکند و شانس شش آوردن همینطور کمتر میشود.
حالا فرض کنید این تاس را هفتاد بار پرتاب کنم و بخواهم هربار شش بیاورم خیلی بعید است، که میشود گفت غیر ممکن است.
اما شانس این که هفتاد مرتبه پشت سر هم شش بیاورم، حدود یک در ده به توان پنجاه و پنج است، این یعنی یک با ۵۲ صفر.
برای اینکه بهتر بفهمیم چقدر باید این تاس را پرتاب کنم با فرض اینکه هر پرتاب ۵ ثانیه طول بکشد تا اینکه با خوششانسی ۷۰ شش سر هم بیاورم؟
از یک ریاضیدان سؤال کردم بهطور میانگین شما باید دائماً این تاس را صد تریلیون تریلیون تریلیون تریلیون تریلیون تریلیون تریلیون تریلیون تریلیون تریلیون سال پرتاب کنیم تا به آن عدد برسیم.
این زمان طولانی است، بیاییم این موضوع را در مورد خودمان استفاده کنیم، شانس اینکه ما اینجا باشیم چقدر است؟
شانس اینکه ۷۲ بار پشت سر هم شش بیاوریم یک در ده به توان پنجاه و پنج است!
نسبت انبساط جهان هم همین قدر است که برای زندگی ما در اینجا ضروری است.
از زمان انفجار بزرگ، وقتی جهان خیلی سریع شروع به انبساط کرد، نسبت این انبساط خیلی دقیق تنظیم شده بود.
اگر انبساط سریعتر بود، جهان این قدر سریع منبسط میشد و مواد شیمیایی، اتمها و ستارهها و کهکشانها بهوجود نمیآمدند.
و اگر کمتر بود، جهان درون خودش نابود میشد، اما سرعت انبساط جهان، آنقدر دقیق بود که جهان میتوانست در آینده رشد کند، تا ما اینجا باشیم. در همان پرتاب اول، هفتاد بار پشت سر هم شش آمد و نسبت انبساط جهان، فقط یکی از حدود سی اعداد ثابت و نیروهای اساسی در جهان است و برای اینکه ما ایجاد شویم، این اعداد ضروری هستند.
پس فرض کنیم اگر این تاس را هفتاد بار پرتاب کنیم و هر بار شش بیاورم و لازم نباشد تریلیونها سال منتظر بمانم، بار اول شاید فکر کنید خوششانس بودم، نمیشود گفت.
حتماً فکر میکنید من تقلب کردهام، حتماً تاس تقلبی استفاده کردهام. شاید هر طرف تاس شش است شانسی نمیشود.
حالا بگذارید از شما بپرسم، چرا باید فکر کنیم جهانی که ما در آن هستیم، از ۷۰ بار شش پست سر هم راحتتر ایجاد میشود و در نتیجه حرکت تصادفی بوده است.
وقتی ما اینجا هستیم، یعنی کسی از تاس تقلبی استفاده کرده است! اصلا شاید تاسی در کار نباشد!
شاید شواهد نشان میدهند که حیات در این جهان، در نتیجه یک ذهن هوشمند است که عمدا خواسته ما اینجا باشیم.
باور به خدا توهم نیست، یک نتیجهگیری منطقی است باید نشانهها در جهان را ببینیم و اگر بگوییم ما به شکل تصادفی در نتیجه پرتاب تاس کیهانی بهوجود آمدیم و ما به دلیل یک طراح بزرگ اینجا هستیم که از همان ابتدا ما را به شکل عمدی بهوجود آورده است، در این صورت میشود ریسک آن را قبول کرد.
