پایگاه اطلاع رسانی وحید باقر پور کاشانی وحید باقر پور کاشانی
صوت ســـخنرانی:
سخنران: دڪتر وحید باقرپور ڪاشانی
𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍
•دانلود ڪلیپ، pdf و صوتِ سخنرانی با ڪلیڪ روے عبارات زیر:
آیتالله خوئی مینویسند:
«این همه پیشرفت، ترقی، امتیازات و افتخارات هم که نصیب عرب گردید، در اثر تعالیم قرآن مجید، کتاب آسمانی بود که بر تمام کتابهای آسمانی، تفوق و برتری داد».
حالا اینجا یک نکتهای را اشاره میکنند:
چرا این قانون قرآن، چنین تفوق و برتری نسبت به قوانین نظام بشری پیدا کرد؟
میگویند:
«زیرا قوانینش بر پایه عقل، استوار و پیریزی گردیده بود و تعالیمش دارای یک روش خاص، جالب و استثنائی است».
پس ببینید چون مطالب، مطالبی هست که مبتنی به عقل هست و روش خاص و استثنائی و منحصر به فردی دارد.
«قرآن در قانونگذاری، روش اعتدال و میانهروی را در پیش گرفته و از هرگونه افراط و تفریط اجتناب نموده. قرآن تا آنجا به موضوع اعتدال توجه داشته که آن را برای افراد انسان نیز، یک امر لازم و ضروری دانسته و با زبان آنان از خداوند، راه اعوجاج و افراط و تفریط را دوری گزیده».
ببینید یک نکتهای که اینجا حالا در این تقریر برهان قوانینی که مرحوم آیتالله خوئی مطرح میکنند، اعجاز قرآن از منظر تشریع و قانونگذاری، یک بحث خیلی مهمی است که کلاً قانونی درست است که دور از هرگونه افراط و تفریطی باشد!
تمام مصیبتهایی که سر بشر میآید، افراط و تفریط در امکاناتی که دارند، در قوایی که دارند! چه نسبت به روابط اجتماعی! چه نسبت به روابط فردی! روابط سیاسی! روابط اقتصادی! تمام روابط را که حساب بکنید، هر چیزی که در آنها افراط و تفریط بشود، چیز بدی هست.
قرآن دو کار انجام میدهد:
یکی تصریح دارد نسبت به اعتدال و میانهروی، و یکی قسمت به قسمت میآید آن چیزی که اعتدال در آن خوابیده را مطرح میکند.
حالا اینجا یک آیاتی کنار هم گذاشته شده، روی این آیات باید تأمل بشود و با تأملی میبینیم که اینها اولاً همه مبانی و اصول عقلی دارد، دوم اینکه در اینها اعتدال خوابیده، هرگونه افراط و تفریطی نفی شده.
و اگر چنانچه این قوانین، همه در کنار همدیگر گذاشته بشود، افراط و تفریط باید در عمل یا کنار گذاشتن همین قوانین نشود. مثل یک پازلی هست که راه میانهروی و صحیح را به انسان نشان میدهد.
حالا اینسری آیات خیلی مهم است. مرحوم آیتالله خوئی اول میگویند که تمام حرفها در این جمله خوابیده:
﴿اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِیمَ﴾
این چه صراطی هست؟
میگویند این صراطی هست که در آن ظلم نباشد! در چه چیزی ظلم هست ظلم صورت میگیرد؟!
در چه صراطی چه راهی؟!
که توش افراط و تفریط باشد!
اگر چنانچه اعتدال در آن باشد، این صراط، صراط مستقیم هست.
مستقیم بودن هر شیئی را که بخواهید حساب کنید، در این است که در آن اعتدال رعایت بشود!
لذا ایشان میگویند تمام حرفها مختصر در
﴿اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِیمَ﴾ هست.
