قسمت هفدهم: تدریس خدا‌شناسی در خطابه غدیر.

صوت ســـخنرانی:

سخنران: دڪتر وحید باقرپور ڪاشانی

𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍
‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌
•دانلود ڪلیپ، pdf و صوتِ سخنرانی با ڪلیڪ روے عبارات زیر:

دانلـود‌ویـدئو‌📥

دانلـود‌ pdf 📥

دانلـود‌صـوت📥

✎«یَلْحَظُ کُلَّ عَیْنٍ وَالْعُیُونُ لاتَراهُ».
✎احاطه و درک خدا از هر چشمی در حالی که چشم‌ها او را نمی‌بینند.
✎ذات ربوبیّت یک حقیقتی فرامادی‌ست.
✎داستان درخواست قوم حضرت موسی مبنی بر دیدار خدا.
✎رؤیت خدا با چشم سر ممکن نیست.‌
✎رؤیت خدا با حقیقت ایمان به تعبیر مولا علی علیه‌السلام.

┓ 🖌┏؛ قسمت هفدهم:
┛┗؛  تدریس خدا‌شناسی در خطابه غدیر. ↓📋 › ؛

بِسْمِ‌اللّهِ‌الرَّحْمَنِ‌الرَّحِیم

نبی مهربانی در خطبهٔ غدیر، بعد از اینکه هر آن چیزی که بر جمیع مخلوقات اعطاء می‌شود، فزونی آن، و هر توانگری و توانمندی‌ که مخلوقات دارند به‌واسطهٔ اوست، می‌فرمایند که:
﴿یلْحَظُ کُلَّ عَینٍ وَالْعُیونُ لا تَراهُ﴾
«یلْحَظُ» یعنی دریابنده، یعنی در منظر او هستند، در منظر او می‌باشند.‌
«کُلَّ عَینٍ»، کل چشم‌ها. هر چشمی در منظر اوست.
او احاطهٔ بر هر چشمی دارد. او هر چشمی را درک می‌کند.
﴿وَالْعُیونُ لا تَراهُ﴾
اما چشم‌ها او را نمی‌بینند، به او نمی‌رسند.
او چشم‌ها را تحت سیطره و احاطهٔ علمی خود دارد. ولی چشم‌ها او را نمی‌بینند! یعنی خداوند متعال، قابل رؤیت نیست.
خدا را با چشم سر نمی‌شود دید! چرا؟
چون آن چیزی که با چشم سر باید دیده بشود آن محسوس است.
آن چیزی که محسوس است باید ماده و از لواحق ماده باشد. و تمام این‌ها محدود و مخلوق هستند. و ذات ربوبیّت یک‌ حقیقتی فرامادی است. یک حقیقتی است که دارای ابعاد ثلاثهٔ طول و عرض و ارتفاع نیست. دارای حرکت و سکون نیست. تبدیل قوه به فعلیت برای او معنا ندارد. مادی نیست. اما آن چیزی که با چشم دیده بشود ماده است.
پس چرا خداوند دیده نمی‌شود؟
به‌خاطر اینکه خداوند ماده نیست که دیده بشود!
سالبه منتفی به انتفاء موضوع است.
در این خصوص آیاتی است از جمله در سوره مبارکه‌ انعام آیهٔ ۱۰۳:
﴿لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطیفُ الْخَبیرُ﴾؛
«چشم‌ها او را در نمی‌یابد، ولی او چشم‌ها را در می‌یابد و او لطیف و آگاه است.»
یا در سوره مبارکه‌ اعراف، آیهٔ ۱۴۳.
ما می‌بینیم که جمعی از اطرافیان حضرت موسی علیٰ‌نبیّنا‌و‌آله‌و‌علیه‌السّلام، خواستن از حضرت موسی که به خدا بگوید که خودش را به ما نشان دهد، و خداوند پیام آن‌ها را مستجاب بکند.
حضرت موسی علیه‌السلام چنین گفت؛ آیه نازل شد:
﴿وَ لَمَّا جاءَ مُوسى لِمیقاتِنا وَ کَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ رَبِّ أَرِنی أَنْظُرْ إِلَیْکَ قالَ لَنْ تَرانی وَ لکِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَکانَهُ فَسَوْفَ تَرانی فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَکًّا وَ خَرَّ مُوسى صَعِقاً فَلَمَّا أَفاقَ قالَ سُبْحانَکَ تُبْتُ إِلَیْکَ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنینَ﴾
ترجمهٔ آیه این است: «و چون قوم تقاضای دیدن خدا را کردند، حضرت موسی با هفتاد نفر از بزرگان قوم بودند و وقت معینی به میعادگاه، وعده‌گاه آمدند. و خدایش با وی سخن گفت. موسی عرض کرد، خدایا! خود را به من نشان بده، آشکار بنما، که جمال تو را مشاهده کنیم.
خدا در پاسخ او فرمود: تا ابد نخواهی دید.»
﴿لَنْ تَرانی﴾
«لَنْ» نفی ابد را دارد، یعنی هیچ‌وقت!
چه این دنیا چه آن دنیا!
تا ابد نخواهی دید!
ولکن به کوه بنگر، اگر کوه طور به‌جای خود برقرار ماند تو نیز خواهی دید. پس آن‌گاه که تجلی خویش بر کوه تابش کرد، کوه را مندک و متلاشی ساخت و حضرت موسی بیهوش افتاد. سپس که به‌هوش آمد عرض کرد: خدایا تو منزه و برتر هستی، به درگاه تو، توبه کردم و من اولین کسی هستم که ایمان دارم‌.»
پس به حکم عقل و نصوص دینی، ذات ربوبیّت قابل رؤیت نیست.
از این جهت است که نبی‌اکرم صلَّى‌اللّٰه‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم فرمودند:
﴿یلْحَظُ کُلَّ عَینٍ وَالْعُیونُ و لا تَراهُ﴾
ذات ربوبیّت نه در خواب دیده می‌شود، نه در این دنیا دیده می‌شود، نه در پس از مرگ و برزخ و قیامت دیده می‌شود. بله در روایت است از امیرالمؤمنین سوال کردند آقا شما خدا را می‌بینید؟
فرمودند: خدایی که نبینم که عبادت نمی‌کنم، اما به حقیقت ایمان، نه اینکه با چشم سر.
با چشم سر خداوند متعال رؤیت نمی‌شود.

والسّلام‌علیکم و رحمه‌الله و برکاته.

-دکتر وحید باقرپور کاشانی.

پیشنهاد ما به شما

تاملی در سوره مبارکه قدر. ❏.دکتر‌ باقر‌پور کاشانی.

صوت ســـخنرانی: سخنران: دڪتر وحید باقرپور ڪاشانی 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


Question   Razz  Sad   Evil  Exclaim  Smile  Redface  Biggrin  Surprised  Eek   Confused   Cool  LOL   Mad   Twisted  Rolleyes   Wink  Idea  Arrow  Neutral  Cry   Mr. Green