پایگاه اطلاع رسانی وحید باقر پور کاشانی وحید باقر پور کاشانی
صوت ســـخنرانی:
سخنران: دڪتر وحید باقرپور ڪاشانی
𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍
•دانلود ڪلیپ، pdf و صوتِ سخنرانی با ڪلیڪ روے عبارات زیر:
┓ 🖌┏؛
┛┗؛ شرحی بر «وَرَبَّ الْکرْسِىِّ الرَّفیعِ» در دعای عهد ↓📋 › ؛
«وَرَبَّ الْکرْسِىِّ الرَّفیعِ». ای پروردگار کرسی رفیع. «کرسی» یعنی رفیع، یعنی بلند، با رفعت.
کرسی را اینجا به چه معنایی بگیریم؟
یک معنای کرسی، همان مکان نورانی هست که عرض کردم، ما در روایات داریم که فرمودند تمام هفت آسمان به عظمت کرسی، مانند حلقهای هست در یک بیابان و فلات وسیع. میخواهد بگوید یک مکان بسیار وسیعی هست.
لذا خدا را خطاب کرده نسبت به آن مخلوق عظیمش که کرسی هست. آن هم کرسی رفیعی هست.
یک وجه دیگر در نظر گرفتند، گفتند که کرسی کلاً در آیات قرآن، یک معنیاش به معنای علم و قدرت خداست.
ببینید اینها اشتراک هست. عرش و کرسی، مشترک لفظیاند. اینها معانی مختلفی دارند. هر کدام حداقل برایشان سه تا معنا هست.
کرسی، یکی به معنی علم الهی هست، یکی به معنای قدرت الهی هست، یکی هم به معنای همان مکان نورانی که هفت آسمان نسبت به آن حلقهای هست در مقابل یک بیابان و یک فلات وسیع.
حالا نمونه در آیهالکرسی، در سوره مبارکه بقره آیه ۲۵۵:
﴿وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ﴾
﴿وَسِعَ﴾ یعنی در بر گرفته،
﴿کُرْسِیُّهُ﴾ کرسی یعنی علم او، قدرت او، آسمانها و زمین.
معمولاً مفسرین اینجا ﴿وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ﴾، کرسی را به معنی علم خدا، یا قدرت خدا فرض کردند. یعنی در بر گرفته، علم و قدرت خداوند، آسمانها و زمین را.
احاطه علمی، قوت و قدرت دارد ﴿عَلى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ﴾ نسبت به کل اشیاء.
شارحین یک وجه دیگر هم در نظر گرفتند. گفتند که «رَبَّ النُّورِ الْعَظیمِ، وَ رَبَّ الْکُرْسِیِّ الرَّفیعِ»، آن نور عظیم، مگر نمیگفتید که حضرت نبی هست؟ کرسی رفیع هم گفتند این منزلت امیرالمؤمنین علی علیهالسلام هست! از باب رتبه و جایگاه آمدند در نظر گرفتند.
یعنی نبی اکرم، عرش عظیم هست، بعضی گفتند کرسی هم اینجا مراد، وجود نازنین امیرالمؤمنین هست.
و آمدند ادلهای را مطرح کردند. حالا وارد آنها من نمیخواهم بشوم که باب مدینهٔ علم هست و بالاخره مجرا و مجرای ورود به عرش، کرسی هست و امیرالمؤمنین هم چنین جایگاهی دارد.
وجه دیگر هم که در نظر گرفتند این است که کرسی، خود وجود نازنین حضرت حجت باشد. کرسی رفیع، حضرت حجت باشد.
لذا مثلاً بعضی شارحین آوردند:
«بالجمله شبههای نیست که مرجع هر خیر و هر کمالی، امام است».
از این واسطه گفتند. گفتند همان کرسی و عرش هم وقتی حساب بکنی، به مجرا و مجلای امام زمان علیهالسلام و حجت الله باید به آنها فیض برسد و تداوم پیدا بکند.
«پس باکی نیست که همه را در حق او افروز بیاوریم و بگوییم در این مقام که مراد از نور عظیم و کرسی رفیع، همان امام زمان علیهالسلام هست که خداوند، رب و مربی اوست».
این وجه هم بیان کردند.
هرچند که ببینید ما اینجا صددرصد الان نمیتوانیم قسم حضرت عباس بخوریم امام صادق علیهالسلام، منظورش اینجا امام زمان بوده؟! پیامبر بوده؟!
ولی هر کدام از اینها را بگیریم، میخواهم بگویم با مبانی دینیِ صرفِ احتمالِ مستند به حدیث، درست است.
حدیث داریم در این خصوص. بنابراین مطلب، مطلب اشتباهی نیست. اما واقعاً مراد کدامش هست، ممکن است اصلاً مراد امام زمانِ خودشان باشد! این وجه هم هست.
منتها میخواهم بگویم که چنین برداشتهایی اگر کردید، برداشتهای نادرست نیست.
-دکتر وحید باقرپور کاشانی.
