قسمت بیست‌وهفتم: تدریس خدا‌شناسی در خطابه غدیر. ❏.دکتر‌ باقر‌پور کاشانی.

صوت ســـخنرانی:

سخنران: دڪتر وحید باقرپور ڪاشانی

𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍 ⋆ 𑁍
‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌
•دانلود ڪلیپ، pdf و صوتِ سخنرانی با ڪلیڪ روے عبارات زیر:

دانلـود‌ویـدئو‌📥

دانلـود‌ pdf 📥

دانلـود‌صـوت

✎«وَأَشْهَدُ أَنَّهُ الله الَّذی تَواضَعَ کُلُّ شَیءٍ لِعَظَمَتِهِ، وَذَلَّ کُلُّ شَیءٍ لِعِزَّتِهِ، وَاسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیءٍ لِقُدْرَتِهِ، وَخَضَعَ کُلُّ شَیءٍ لِهَیْبَتِهِ».
✎تواضع تکوینیِ اشیاء در برابر خدا.
✎تسلیمِ تکوینیِ مخلوقات در برابر قدرت خدا.

«بسم‌اللّٰه‌الرحمن‌الرحیم»
پیامبر اسلام، در توصیف خداوند در خطبهٔ غدیر در فرازی فرمودند:
«وَ أَشْهَدُ أَنَّهُ اللّٰه الَّذی تَواضَعَ کُلُّ شَیءٍ لِعَظَمَتِهِ»
شهادت می‌دهم که اللّٰه، کسی‌ست که تمام اشیاء برای عظمت او، در مقابل عظمت او، تواضع کرده‌اند.
خداوند متعال، ایجاد کننده‌ اشیاست؛ ایجاد کننده‌ مخلوقات است و تواضع، در بطن و کتم تمام موجودات است، به‌خاطر اینکه اصل موجودیت‌شان از ناحیهٔ اوست.
تکویناً هر موجودی، تواضع در مقابل او دارد، چون آن فقیر است، موجودیتش را او اعطاء کرده، حیاتش را او اعطاء کرده، تداوم حیاتش به اوست؛ علم و قدرت و جهات کمالی همه از ناحیهٔ اوست.
هرچه موجود است از ناحیهٔ اوست؛ پس در نیازی که موجودات و مخلوقات به او دارند، این تواضع تکویناً هست؛ حتی همان مخلوقی که شعار «أنا رَبَّکُمُ‌الأعلیٰ» می‌دهد، جزء به جزء اجزای بدنش، روحش، مولکول‌های بدنش، سلول‌های بدنش، تمام این‌ها نیازمند به او هستند؛ تداوم حیاتش، مشائرش، در تمام اجزا و جزء به جزء بدن این، نیازمندی به او و تواضع به او هست، اما چون مختار است، ارادهٔ سوء می‌کند و بر اساس همین اراده‌ها، او امتحان شود.
در ظاهر نگاه می‌کنیم که آن، موجودی هست که در مقابل خداست و شعار «أنا رَبَّکُمُ‌الأعلیٰ» می‌دهد، اما غافل از اینکه خودش هم نمی‌فهمد که تمام اجزای بدنش و حقیقت روحش، از باب نیازی که به او دارند، تواضع به او دارند.
بعد فرمودند:
«وَ ذَلَّ کُلُّ شَیءٍ لِعِزَّتِهِ»
«ذَلَّ» یعنی ذلیل، حقیر، بی‌چیزند، پَست‌اند؛ همه‌ موجودات، هر شیئی در مقابل عزت او، در مقابل بزرگیِ او، ذلیل است؛ چون همترازِ او نیست، هر آن چیزی که هر مخلوق دارد، از او دارد، پس همه ذلیلِ او هستند، همه نیازمند و محتاجِ او هستند.
فرمودند:
«وَ اسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیءٍ لِقُدْرَتِهِ»
و تسلیم‌اند هر شیئی در مقابل قدرتش.
هیچ شیئی در مقابل قدرت او نمی‌تواند بایستد؛ آنی اشاره کند، این موجود معدوم می‌شود، آنی اشاره کند، منی که می‌بینم، نابینا می‌شوم، آنی اشاره کند، منی که صحبت می‌کنم گنگ می‌شوم، آنی اشاره کند، منی که می‌شنوم، منی که قدرت بر انجام کاری دارم، کَر می‌شوم و انجام کار از من، قدرت از من سلب می‌شود.
لذا همه تکویناً تسلیم او هستند در مقابل قدرت اوست، چرا؟ چون هر قدرتی از اوست، هر قدرتی که من انجام می‌دهم؛ قدرت بر صحبت کردن، بر دیدن بر شنیدن، بر حرکت کردن، همهٔ آن‌ها از اوست؛ پس در اصل قدرت هم تسلیم او هستم، محتاج به او هستم.
«وَخَضَعَ کُلُّ شَیءٍ لِهَیْبَتِهِ»
و خاضع‌اند، هر شیئی در مقابل هیبتش.
هیبتی همتراز با هیبت خداوند نیست‌.
توانی همتراز توان خداوند نیست، قدرتی همتراز قدرت خداوند نیست.
قادرین عالم، در مقابل قدرت او هیچ‌اند.
قادرین عالم، هرآن‌چیزی که از قدرت دارند، به واسطهٔ او دارند، از او دارند، آن‌به‌آن از او دارند.
این‌گونه نیست که قدرتی داده باشد مثل ساعت‌ساز، کشیده باشد کنار، آن‌به‌آن فیض قدرت می‌رساند، لذا همه خاضع‌اند، همه ذلیل‌اند، همه تسلیم‌اند، همه متواضع‌اند، از حیث موجودیت و تمام صفات‌شان و کمالاتشان به ذات ربوبیّت.

والسّلام‌علیکم و رحمه‌الله و برکاته.